Stepował przed wojną

Historia polskiej sceny stepowania nie jest być może zbyt bogata, ale możemy znaleźć stare filmy w których pojawiają się sceny stepowania z udziałem np. Heleny Grosówny i Zbigniewa Rakowieckiego. Znany jest nam także Andrzej Rosiewicz, ale najgłośniej ostatnio mówi się o Eugeniuszu Bodo, który urodził się w Genewie w 1899 roku. Jego ojciec był Szwajcarem, a matka Polką. Znany jest nam jako aktor filmowy, i teatralny, ale także jako tancerz stepujący. Około 1900 roku jego rodzina przeniosła się do Polski i osiedliła w Łodzi, gdzie ojciec Eugeniusza pomimo że z wykształcenia był inżynierem zajął się działalnością kulturalną. Nazywano go „specjalistą od prowadzenia kabaretów” na prowincji. Ojciec Bodo otworzył Teatr Iluzji Urania.

To właśnie na tych deskach zadebiutował Bodo prawdopodobnie w numerze opisywanym we wspomnieniach Ludwika Starskiego jako 10-letni kowboj Bodo. Popularność zdobył dzięki debiutowi w filmie Rywale. Grał role amantów, tragiczne, komediowe, ale także w filmach muzycznych. Śpiewane przez niego w filmach piosenki stawały się w Polsce szlagierami. Znany jest z takich piosenek jak  „Już taki jestem zimny drań” czy „Umówiłem się z nią na dziewiątą”. Uważany był za osobę dowcipną, szarmancką i uwodzicielską, co nie dziwne przysparzało mu wielu wielbicielek i fanek.

W latach 30. zaczął pisać scenariusze, a tuż przed wybuchem II wojny światowej zaczął reżyserować filmy, w których grał główne role. Był producentem i jednym ze współwłaścicieli wytwórni filmowej. W kwietniu 1939 otworzył w Warszawie przy ul. Foksal 17 kawiarnię Café-Bodo.
Po wybuchu wojny, oddał kawiarnię w dzierżawę i uciekając przed wojną przeniósł się do Lwowa. Tam, znając biegle rosyjski, został konferansjerem i występował w teatrze gdzie nagrywał swoje piosenki w wersji rosyjskiej. Po ataku III Rzeszy na ZSRR został aresztowany w czerwcu 1941 w domu i wywieziono go do Moskwy, gdzie został osadzony w więzieniu Butyrki. Został skazany na 5 lat  obozu wychowawczego jako element społecznie niebezpieczny. W czasie pobytu w Moskwie o jego uwolnienie starało się wielu jednak władze radzieckie nie wyraziły na to zgody ze względu na szwajcarskie obywatelstwo Bodo. Z tych samych przyczyn nie objęła go amnestia dla obywateli polskich. Z Moskwy odtransportowano go do łagru, w którym zmarł z wycieńczenia i głodu.

Dziś na ekranach Telewizji Polskiej możemy oglądać serial „Bodo” pokazujący jego historię życia. Wiele scen tanecznych ale także scen ze stepowaniem, których choreografię przygotowała Agnieszka Brańska, a wielu z naszych stepujących przyjaciół możemy dopatrzeć się w scenach tanecznych. Powstał w ostatnich miesiącach nawet musical „Bodo”. W ostatnich miesiącach powstał także musical „Bodo” który został wyprodukowany w Rawiczu.

autor: Anula Kołakowska, Tip Tap