Legendarny Cotton Club

Rok 1923, Harlem, północna część Manhattanu. Szykownie ubrane kobiety, biżuteria, futra, przystojni mężczyźni w smokingach i wysokich kapeluszach. Błyszczące samochody przypominające bardziej dzieła sztuki, niż zwykłe maszyny. Na rogu 142nd Street oraz Lenox Avenue powstaje Cotton Club. Założony w czasach prohibicji przez gangstera Owney’ego Maddena klub był przykrywką do sprzedaży nielegalnego w tamtych czasach alkoholu. Czarnoskórzy tancerze i tancerki, muzycy, big bandy. Wstęp tylko dla Białych, występują tylko Czarni.

W latach 1923-36 Cotton Club był jednym z najmodniejszych miejsc Nowego Jorku. Jeśli byłeś Biały, było to miejsce, do którego chciałeś pójść. Jeśli byłeś Czarny, było to miejsce, w którym chciałeś wystąpić.

Miejsce, w którym tancerze i muzycy prowadzili dialog, gdzie grali najwybitniejsi jazzmani, tacy jak: Duke Ellington, Cab Calloway czy Louis Armstrong, a do ich dźwięków tańczyli: Nicholas Brothers, The Four Steps Brothers czy Bill ‘Bojangles’ Robinson. Pomimo wyraźnej segregacji rasowej czarnoskórzy artyści decydowali się na występy w Cotton Club ze względu na dobre płace i szansę na to, by zostać zauważonym przez krytyków czy reżyserów. Miejsce to było kuźnią talentów.

To właśnie dzięki występom w Cotton Club sławę zdobyli fenomenalni w stepowaniu Nicholas Brothers. Po raz pierwszy wystąpili tam jeszcze jako dzieci. Był rok 1932, nieletnim zabroniona była praca – ale nie w Cotton Club. To miejsce rządziło się swoimi prawami. Nicholas Brothers zachwycali widownię stepowaniem połączonym z seriami szpagatów, skoków, obrotów. Publiczność ich uwielbiała. Po pokazach zwykli dosiadać się do niej w celu nawiązania kontaktów. Byli pierwszymi Afroamerykanami, którym na to pozwolono.

Cotton klub został otwarty ponownie pod koniec 1936 roku na Broadway’u, gdzie funkcjonował do roku 1940.

Nowy Cotton Club działa w Harlemie przy 125 Street. Wciąż można tam usłyszeć najlepszy jazz w mieście.

autor: Beata Kędzia-Sowa, MyTap